Privacyactivisten waarschuwen al jaren dat “als iets gratis is, je zelf het product bent”. Techbedrijven verdienen fors geld door gratis apps aan te bieden en gebruikersgegevens vervolgens te verhandelen bij adverteerders. Maar ook betaalde apps staan erom bekend persoonsgebonden data op je telefoon te verzamelen en analyseren.
NOTE
Dit artikel verscheen eerder op NU.nl.
Zowel Apple als Google heeft zijn besturingssystemen met de jaren aangepast om inzichtelijker te maken welke gegevens een app van jou verzamelt en wat daarmee gebeurt.
In de App Store
In de App Store op iPhones vind je bij iedere app een overzicht genaamd “App-privacy”. Hier staat vermeld welke gegevens een app mogelijk van je verzamelt. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen gegevens die wel of niet aan jou zijn gekoppeld.
De Google Play Store op Android heeft bij apps een vergelijkbaar overzicht getiteld “Veiligheid van gegevens”. Bijzonder bij Google is dat het ook vermeldt of de appmaker jouw data deelt met derden. Dat is op basis van wat de appmaker belooft en dus geen garantie. De kans bestaat dat een ontwikkelaar alsnog stiekem je gegevens verhandelt.
Toestemming op je toestel
Na installatie vraagt een app toestemming om bepaalde gegevens te verzamelen, zoals je gps-locatie of toegang tot bluetoothapparaten. Bedenk goed waar je een app toegang voor geeft. Bij een navigatieapp is het logisch dat hij je locatie wil zien, maar een gratis gedownloade game hoeft echt niet met je microfoon mee te luisteren.
Je kunt toegang tot bepaalde gegevens later ook weer intrekken. In Apple doe je dat bij de Instellingen-app, waar iedere app een eigen optie heeft. Bovenaan staat vervolgens een overzicht van alles waarvan de app gebruik mag maken.
Bij Android kun je in de Instellingen-app tikken op “Apps”, waar je een overzicht krijgt van alle applicaties. Tik de app in kwestie aan en ga daarna naar “Permissions” om te zien waarvan de app gebruik mag maken.
Niet volledig beheersbaar
Je hebt niet volledig grip op de gegevens die een appmaker van je kan inzien. Wat er binnen een app gebeurt, is bijvoorbeeld vrij spel. De maker van een webbrowser kan in theorie inzien hoe vaak je scrolt en op welke plekken van een site je tikt. Google en Apple kunnen alleen inperken welke externe gegevens een app kan inzien.
Kijk daarom altijd goed naar wie een app heeft gemaakt. De maker is verplicht een privacybeleid toe te voegen, waarin staat hoe de maker met je gegevens omgaat. Soms is dat een wollige tekst, andere ontwikkelaars zetten het bondig op rij.